Minkiewicz Janusz (1914-1981), polski satyryk. Studia filozoficzne na Uniwersytet Warszawski. Współpracownik przedwojennych czasopism satyrycznych Cyrulik Warszawski i Szpilki (1937-1939). Współautor (z Ś. Karpińskim) popularnych szopek politycznych (również po wojnie 1946 i 1956) oraz rewii.

1937 kierownik kabaretu 13 Rzędów w Warszawie. 1940-1941 kierował teatrem satyrycznym w zajętym przez ZSRR Wilnie. Od 1941 głównie w Warszawie. 1944 korespondent Polski Zbrojnej i kierownik literacki radia w Lublinie.

Publikował w wielu czasopismach, m.in. prowadził w Przekroju rubrykę satyryczną pt. Pigułki. Organ J.M. (1947-1950). Uchodził za kontynuatora poezji Skamandrytów. Jego specjalnością była satyra społeczno-polityczna.

Tomiki wierszy m.in.: Nic świętego (1939), Kazania i skargi (1946), Sonety warszawskie i pierwsze wiersze (1956), Wiersze wybrane 1944-1954 (1954). Utwory dla dzieci, np. Miś z parasolem (1946), Od A do Z (1971). Humoreski prozą, felietony, wspomnienia, libretta, np. do operetki J. Offenbacha Piękna Helena (1957).

Powrót do poeci
Powrót do strony głównej